Павел Соколов

Павел Соколов


Кәсіпорын: "ТРАНСРЕМВАГОН" ЖШС

Қызмет: Жүргізуші

1999

Нағыз ер туралы шын оқиға

Нағыз ер бұл ең алдымен жауапкершілікті өзіне ала алатын адам. "ТРАНСРЕМВАГОН" ЖШС жүргізушісі Павел Соколовтың қарындасы қайтыс болған кезде, одан қалған қызы балалар үйіне түсуі мүмкін еді (туған әкесінің тұрған жері белгісіз болды), ол жеті жасар жиені Надежданы асырап алып, өз қызындай өсірді. Қазір ол бес минутсыз дипломы бар логопед, балабақшада жұмыс істеді, өзі тамаша әйел әрі ана болды. Біздің қызметкер сол кезде дұрыс шешім қабылдамағанда, оның тағдыры қазір қандай болар еді.

Павел Филиппович бұл шешімді қабылдауға оңай болмады деп есіне түсіріп отыр, дегенмен, ол басқаша жасай алмас еді. Сол қиын жылдары (2000-шы жылдардың басы) жұбайы Марина екеуінде екі баласы бар тұғын, оларды асырау, киіндіру, оқыту керек болды. Ол кезде кедей тұрған жоқпыз, алайда бай да болған жоқпыз.

– Әйелім екеуміз бірге үйге келіп, балаларға былай дедік: "Міне, осындай жағдай орын алды, Надяға көмек керек. Ол біздің отбасымыздың бір мүшесі және сендердің кіші сіңіл-қарындастарың болса, қарсы болмайсындар ма?". Олар бөлмеге ақылдасуға кетті. Сол кезде олардың біреуі 13-те, екіншісі 17 жаста – ересек болатын. Балаларымызға рахмет, жағдайға түсіністікпен қарап, қарсылық білдірмеді, тіпті балаға деген қамқорлықтың көп бөлігін өз мойындарына алды, – дейді Павел Соколов.

Айтпақшы, қамқорлықты рәсімдеу процесі өте қиын болды. Олар Ресейден Надяның туған әкесін табуға тырысты, таппады. Қаншама сұраныстар жазды, талай құжаттар жинады. Шенеуніктердің өзі Соколовтарға баланы алдымен балалар үйіне беріп, содан соң асырап алған оңайырақ болар еді деп айтқан болатын. Бақытымызға орай, бей-жайсыз адамдардың көмегімен мәселе шешілді.

Жаңа отбасында Надя бірінші сыныпқа барды. Үлкен ағасы мен әпкесі оны қамқорлыққа алды, оқуда көмектесті, тәрбиеледі, ал ата-анасы балалар еш нәрсеге мұқтаж болмау үшін жұмыс істеді.  Сол жылдары көптеген отбасылар сияқты өмір сүрді.

Надежда Соколовтарға ризашылығын білдіріп өсті. Асырап алған ата-анасын әке-ана деп атайды. Өмірде бәрі жақсы болды. Павел Филиппович айтқандай, қызы – нағыз педагог. Профильді колледжді бітірді, балабақшада жұмыс істеді, ал қазір бір жасар қызын тәрбиелеп, сырттай Челябі университетінде логопед мамандығын оқып жүр.

– Менің жақындарымның балаларын өсіріп тәрбиелеу менің маңдайыма жазылған шығар, ал мен шағымдамаймын, тек маған тағдыр беретін барлық нәрсені қабылдаймын, – деп өз өмірінің тағы бір кезеңімен кейіпкеріміз бөлісіп отыр. - Жақында біздің отбасымызда үлкен қайғы болды – туған қызымыз қайтыс болды. Біз жұбайым екеуміз немереміз үшін екінші ата-ана болдық. Иә, әрине, оның әкесі бар, ол оған қамқорлық жасайды, бірақ ол бізбен тұрады.  Маған бұл еш қиын емес, ол да менің туғаным.

Соколовтар немерелері Надя сияқты мақсаты бар, мейірімді, табысты және лайықты адам болып өсетініне үміттенеді, оның бойына отбасылық құндылықтарды сіңдіруге тырысады, өздері де үлгі  береді. Біздің батырымыз Павел Филипповичтің өмір тарихының өзі – еліктеуге тұрарлық бір үлкен лайықты үлгі!